ΚΑΤΟΧΙΚΑ ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ ΠΕΙΝΑΣ ΚΑΙ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΗΣ ΘΕΣΠΡΩΤΙΑΣ

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Πήγαινε κάτω

ΚΑΤΟΧΙΚΑ ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ ΠΕΙΝΑΣ ΚΑΙ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΗΣ ΘΕΣΠΡΩΤΙΑΣ

Δημοσίευση από ΜΑΡΙΟΡΗ Την / Το Κυρ Οκτ 16, 2011 5:43 am

Έγινε ο κακός χαμός όταν λίγες μέρες νωρίτερα βγήκε στο φως καταγγελία εκπαιδευτικών για μαθητές που λιποθυμούν από πείνα:


Το υπουργείο Παιδείας μπρος στον ντόρο που ξέσπασε φρόντισε να βγάλει επίσημη ανακοίνωση και να διαψεύσει τις καταγγελίες. Τίποτε τέτοιο, τόνισε στην ανακοίνωση, δεν έφτασε στο υπουργείο.

http://www.minedu.gov.gr/grafeio-typou/anakoinoseis-typoy/13-10-11-sxetika-me-tis-kataggelies-toy-a-syllogoy-ekpaideytikon-athinon-protobathmias-ekpaideysis.html

13-10-11 Σχετικά με τις καταγγελίες του Α' Συλλόγου Εκπαιδευτικών Αθηνών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης
Ανακοίνωση Τύπου


Το Υπουργείο Παιδείας δεν έχει λάβει καμία αναφορά, ούτε από εκπαιδευτικό, ούτε από Σύλλογο Εκπαιδευτικών αναφορικά με κρούσματα λιποθυμίας μαθητών από ασιτία.

Σε έλεγχο που έγινε στα σχολεία της περιοχής, δεν υπήρξε καμία αναφορά για λιποθυμικά επεισόδια μαθητών από ασιτία, όπως ενημέρωσαν οι προϊστάμενοι της Διεύθυνσης Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης.

Κάποιοι επιχειρούν από την έναρξη της σχολικής χρονιάς να δημιουργήσουν με ακραίο τρόπο κλίμα ανασφάλειας στα σχολεία και βάζουν λουκέτα και αλυσίδες παρακωλύοντας την εκπαιδευτική διαδικασία.

Τώρα κάποιοι καταφεύγουν μέσω των ΜΜΕ και στο έσχατο μέσο της λαϊκίστικης προπαγάνδας, χωρίς να διστάζουν να χρησιμοποιήσουν ακόμη και τους ίδιους τους μαθητές.

Είναι όμως λαϊκίστικη προπαγάνδα; Ας δούμε τι λένε και οι εφημερίδες που αποφάσισαν να σκαλίσουν το θέμα:

http://www.alfavita.gr/artrog.php?id=47972 - εφημερίδα ΗΜΕΡΗΣΙΑ

Αναστάτωση για τις λιποθυμίες μαθητών


14-10-2011 - 11:12:50


Το αρχικό σοκ που προκάλεσε η είδηση για κρούσματα λιποθυμίας μαθητών από ασιτία, διαδέχθηκε η σύγχυση... Το υπουργείο Παιδείας έκανε λόγο για «λαϊκίστικη προπαγάνδα», προσθέτοντας πως σε έλεγχο που έγινε στα σχολεία δεν υπήρξε καμία αναφορά για λιποθυμικά επεισόδια μαθητών από ασιτία. Την ίδια ώρα, ο πρόεδρος του Α΄ Συλλόγου Εκπαιδευτικών Αθηνών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης (που προχώρησε στις σχετικές καταγγελίες) κ. Δημήτρης Μαργιόλης διευκρίνισε ότι τα κρούσματα λιποθυμίας μαθητών από ασιτία δεν σημειώθηκαν πρόσφατα, αλλά κατά την περσινή σχολική χρονιά.

Ειδικότερα, οι καταγγελίες του Α΄ Συλλόγου Εκπαιδευτικών Αθηνών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης αφορούσαν στην κατάσταση στην οποία βρίσκονται πολλά παιδιά σε σχολεία της πρωτεύουσας, εξαιτίας των οικονομικών προβλημάτων που αντιμετωπίζουν οι οικογένειές τους. Η ανακοίνωση έκανε λόγο για κρούσματα λιποθυμίας μικρών μαθητών, σε σχολεία του 6ου διαμερίσματος και για αυτοκτονία άνεργου γονιού μαθητών. Την καταγγελία, πάντως, διέψευσε το υπουργείο Παιδείας. «Κάποιοι επιχειρούν από την έναρξη της σχολικής χρονιάς να δημιουργήσουν με ακραίο τρόπο κλίμα ανασφάλειας στα σχολεία και βάζουν λουκέτα και αλυσίδες παρακωλύοντας την εκπαιδευτική διαδικασία», ανέφερε σε ανακοίνωσή του.


http://www.alfavita.gr/artrog.php?id=47940 ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ

Η φτώχεια χτυπά τους μαθητές...


14/10/2011 - 11:32

Εκπαιδευτικοί και γονείς καταγγέλλουν περιπτώσεις παιδιών που πηγαίνουν στο σχολείο νηστικά, που φτάνουν να τρώνε ακόμα και από τα σκουπίδια, που αρρωσταίνουν και δεν έχουν χρήματα για γιατρό και θεραπεία...

Παπαγεωργίου Βασίλης

Πεινάω. Χτες φάγαμε μόνο ένα πιάτο ρύζι. Ο μπαμπάς μου πληρώνεται με 700 ευρώ και φοβάται ότι θα χάσει τη δουλειά του.

Τα λόγια αυτά βγήκαν από το στόμα μαθήτριας της Τετάρτης Δημοτικού σε σχολείο του Νέου Ηρακλείου Αττικής μέσα στην τάξη και εκφράζουν την αγωνία χιλιάδων παιδιών σε όλη τη χώρα. Η φτώχεια, που πάντα υπήρχε στο καπιταλιστικό σύστημα, τώρα θεριεύει και αποκαλύπτεται μέσα στη σχολική τάξη. Ο «ένας εργαζόμενος ανά οικογένεια», με υποτυπώδη μισθό και εναλλαγές εργασίας με ανεργία, δεν μπορεί παρά να μεταφράζεται σε φτώχεια.

Τραγική εκδοχή των αποτελεσμάτων της πολιτικής που τα παίρνει όλα από τις λαϊκές οικογένειες είναι τα περιστατικά παιδιών που πηγαίνουν στο σχολείο ατάιστα, αντικατοπτρίζοντας την κατάσταση που βιώνουν σήμερα όλο και περισσότερες οικογένειες. Πίσω από τις στατιστικές και τις διαπιστώσεις για ανθρώπους που τρώνε από ό,τι περισσέψει στη λαϊκή, για τον αυξανόμενο αριθμό Ελλήνων που τρώνε στα συσσίτια, για την ανεργία, υπάρχουν χιλιάδες άνθρωποι οι οποίοι έχουν και παιδιά σε σχολική ηλικία.

Δεν μπορεί παρά να αγανακτεί κάποιος για αυτή την κατάσταση που ξεπερνά κάθε όριο, όταν την ίδια στιγμή κάποιοι λίγοι «μπουκώνουν» από τα κέρδη. Η προφανής αυτή επίπτωση του εκμεταλλευτικού συστήματος στις ζωές των παιδιών απαιτεί το δυνάμωμα της συλλογικής αλληλεγγύης, της συνειδητοποίησης ότι η φτώχεια δεν είναι «έγκλημα», αλλά έκφραση του καπιταλισμού, της μετατροπής της αγανάκτησης που νιώθει κάθε άνθρωπος σε αγωνιστική καταδίκη και διεκδίκηση μιας άλλης πολιτικής.

Από τα σκουπίδια...


Εκπαιδευτικοί και γονείς κάνουν λόγο για παιδιά που υποσιτίζονται, που εκπαιδευτικοί τούς αγοράζουν φαγητό από το κυλικείο του σχολείου για να σταθούν στα πόδια τους. Αναφέρεται περίπτωση παιδιού στην Κυψέλη, που μένει στο δρόμο με την άνεργη μητέρα του και όμως πηγαίνει στο Λύκειο. Οταν μάλιστα εντοπίστηκε η περίπτωσή του, ζητήθηκε να μεριμνήσει η πολιτεία, η οποία του παρείχε ...ψυχολογική υποστήριξη. Σε σχολεία της Κυψέλης και του Πειραιά δάσκαλοι διαπίστωσαν ότι παιδιά του Δημοτικού τρώνε από τα σκουπίδια, κάτι που παρατηρείται κυρίως στις πρώτες τάξεις, καθώς τα μικρά παιδιά έχουν λιγότερες αναστολές.

Το ζήτημα του υποσιτισμού των παιδιών - και με βάση τις ανάγκες της ηλικίας τους - δεν είναι νέο, ωστόσο οξύνεται σε συνθήκες κρίσης. Τον περασμένο Φλεβάρη, στις ΗΠΑ, έρευνα μη κερδοσκοπικής οργάνωσης έδειξε ότι το να πηγαίνουν στο σχολείο ατάιστα τα παιδιά είναι το τρίτο σοβαρότερο θέμα που απασχολεί τους εκπαιδευτικούς. Εδειξε επίσης ότι για το 65% των παιδιών, το φαγητό που τρώνε στο σχολείο είναι και η πηγή διατροφής τους.

Ακόμα και αν έχουν λυμένο το ζήτημα της διατροφής, τα παιδιά στερούνται άλλα πράγματα. Εκπαιδευτικοί μιλούν για περιπτώσεις παιδιών που απουσιάζουν από το σχολείο λόγω ασθένειας πολλές μέρες και φτάνουν σε σημείο να κινδυνεύουν να μείνουν από αδικαιολόγητες απουσίες γιατί δεν έχουν χρήματα να πληρώσουν επίσκεψη σε γιατρό. Μάλιστα σε μία περίπτωση, τα χρήματα τα έδωσαν από την τσέπη τους εκπαιδευτικοί. Υπενθυμίζεται ότι μόλις πριν λίγες μέρες δημοσιεύτηκε έρευνα Βρετανών ερευνητών για τις επιπτώσεις στην υγεία των Ελλήνων από την οικονομική κρίση όπου φαινόταν ότι λιγότεροι επισκέπτονται και θα επισκέπτονται γιατρό λόγω οικονομικών προβλημάτων. Εκπαιδευτικός περιέγραψε περίπτωση μαθητή σε σχολείο του Αγίου Ελευθερίου στην Αθήνα, ο οποίος έλειπε από το σχολείο πολλές μέρες λόγω ασθένειας, ωστόσο δεν δικαιολογούσε τις απουσίες του γιατί δεν μπορούσε να πληρώσει ιατρική επίσκεψη. Είναι χαρακτηριστικό δεν το αποκάλυψε αμέσως, αλλά μετά από πολλή συζήτηση με εκπαιδευτικούς...

Περιμένουν «αναφορά»


Αυτό που γίνεται καθημερινότητα πια στα σχολεία φτάνει να το αμφισβητεί για λογαριασμό της κυβέρνησης το υπουργείο Παιδείας, το οποίο χτες, με αφορμή καταγγελία του Α' Συλλόγου Εκπαιδευτικών Αθηνών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης για λιποθυμία μαθητή λόγω ασιτίας, δήλωνε ότι: «Σε έλεγχο που έγινε στα σχολεία της περιοχής, δεν υπήρξε καμία αναφορά για λιποθυμικά επεισόδια μαθητών από ασιτία, όπως ενημέρωσαν οι προϊστάμενοι της Διεύθυνσης Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης.

Κάποιοι επιχειρούν από την έναρξη της σχολικής χρονιάς να δημιουργήσουν με ακραίο τρόπο κλίμα ανασφάλειας στα σχολεία και βάζουν λουκέτα και αλυσίδες παρακωλύοντας την εκπαιδευτική διαδικασία.

Τώρα κάποιοι καταφεύγουν μέσω των ΜΜΕ και στο έσχατο μέσο της λαϊκίστικης προπαγάνδας, χωρίς να διστάζουν να χρησιμοποιήσουν ακόμη και τους ίδιους τους μαθητές».

Η φράση του Μπρεχτ «Οι χορτάτοι μιλούν στους πεινασμένους....» ταιριάζει στο υπουργείο Παιδείας, το οποίο σε ρόλο ...Μαρίας Αντουανέτας περιμένει «αναφορά» για να καταλάβει ότι η πολιτική αυτή δημιουργεί τραγικά αδιέξοδα.

Αυτό που φαίνεται παράξενο και «φτιαχτό» στο υπουργείο Παιδείας είναι πραγματική εικόνα, που αντικρίζουν οι εκπαιδευτικοί, οι μαθητές στο πρόσωπο του διπλανού τους, οι γονείς. Οπως παρατήρησε σε επικοινωνία με τον «Ρ» μία γονιός, «οι άνθρωποι ντρέπονται να μιλήσουν, αντί να ντρέπονται αυτοί που τους έφεραν σε αυτή την κατάσταση».

Αλλωστε, το παράξενο θα ήταν να μπορούσαν οι οικογένειες να συντηρούνται, να πληρώνουν τους λογαριασμούς, να τρώνε και να ντύνονται οικογένειες όταν ο πατέρας κάνει δύο μεροκάματα το μήνα ή είναι μακροχρόνια άνεργος, όταν ένας ή και οι δύο γονείς είναι άνεργοι, όταν πρόκειται για μονογονεϊκή ή πολύτεκνη οικογένεια. Μάλιστα, τα παιδιά θα κληθούν να «πληρώσουν» καθώς η κατάσταση αυτή τους αποκλείει ουσιαστικά από το μορφωτικό δικαίωμα. Γιατί όταν η τσέπη αδειάζει, όταν το στομάχι γουργουρίζει, ούτε λόγος για παρακολούθηση και εμπέδωση του μαθήματος...

http://www.alfavita.gr/artrog.php?id=48143 εφημερίδα ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

Κυρία, κυρία, πεινάω!


16-10-2011 - 14:08:03


ΟΞΥΝΕΤΑΙ ΤΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ ΤΟΥ ΥΠΟΣΙΤΙΣΜΟΥ ΑΝΗΛΙΚΩΝ


Της ΝΑΝΤΙΑΣ ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΟΥ

Στις υποβαθμισμένες συνοικίες της πόλης υπάρχουν παιδιά που πηγαίνουν στο σχολείο πεινασμένα.

Η κατανάλωση στα κυλικεία έχει μειωθεί κατακόρυφα. Πολλά παιδιά δεν έχουν λεφτά ούτε για κουλούρι. Προέρχονται κυρίως από μονογονεϊκές οικογένειες, έχουν γονείς ανέργους ή μετανάστες. Στην Ελλάδα του '11 ο υποσιτισμός αποτελεί πλέον το «δηλητήριο» μαθητών που χωρίς λεφτά για φαγητό οδηγούνται όπως όπως στις τάξεις προκειμένου «να καλύψουν τις χαμένες διδακτικές ώρες».

«Πολλά παιδιά τρώνε ένα μόνο γεύμα την ημέρα. Αυτό είναι κάτι που αναφέρουμε εδώ και καιρό στις ανακοινώσεις μας. Οσο οξύνεται η φτώχεια και η ανεργία οξύνεται και το φαινόμενο. Από πρόπερσι έχουν λιποθυμήσει 5-6 παιδιά σε σχολεία του κέντρου. Είναι βαρβαρότητα να πεινούν παιδιά στον αιώνα μας» δηλώνει η πρόεδρος της Ομοσπονδίας Γονέων Αθήνας Διονυσία Αθανασοπούλου.

Οι περιγραφές δασκάλων της Αθήνας είναι συγκλονιστικές: «Μέσα στην τάξη κάποια μας λένε ότι ζαλίζονται, άλλα νυστάζουν και σε άλλα πονάει η κοιλιά τους επειδή υποσιτίζονται. Από περηφάνια δεν μας το λένε. Εμείς όμως γνωρίζουμε...» λέει η Ιρις Αδαμοπούλου, καθηγήτρια σε γυμνάσιο του Κερατσινίου.

Στην ευρύτερη περιοχή του Πειραιά η κατανάλωση στα κυλικεία έχει μειωθεί κατακόρυφα και πολλά παιδιά φέρνουν φαγητό από το σπίτι. «Εχει αυξηθεί κατακόρυφα η κατανάλωση ειδών σε διατίμηση και έχει κοπεί στο μισό η κατανάλωση εμφιαλωμένου νερού. Πολλοί γονείς βρίσκονται σε πολύ δύσκολη θέση, και αυτό έχει επιπτώσεις στην οικογενειακή γαλήνη. Ερχονται και μας ζητούν βοήθεια γιατί "ο μπαμπάς δεν φέρεται καλά στη μαμά"», αναφέρει καθηγήτρια από σχολείο της περιοχής.

Κάποια δεν έχουν λεφτά ούτε για κουλούρι. «Δυο τρία παιδιά έχουν πρόβλημα επιβίωσης. Δεν έχουν ούτε μισό ευρώ για ελάχιστο κολατσιό. Είναι κάτι αναμενόμενο, γιατί στις εγγραφές του Σεπτεμβρίου πολλοί γονείς ήταν άνεργοι. Και τώρα έχουν πολλαπλασιαστεί. Παλιά πήγαιναν 2-3 φορές την ημέρα στο κυλικείο. Τώρα δεν πάνε καθόλου» τονίζει ο Νεκτάριος Κορδής, γενικός γραμματέας της Β' ΕΛΜΕ Δυτικής Αττικής.

Σύμφωνα με τον ίδιο, πολλοί καθηγητές «γνωρίζοντας ότι κάποιο παιδάκι έχει ανάγκη δίνουν λεφτά στο κυλικείο και πληρώνουν το φαγητό του. Οι καθηγητές βοηθούν πάρα πολύ με τα ελάχιστα λεφτά που παίρνουν».

Στην Πετρούπολη το φαινόμενο του υποσιτισμού ανηλίκων έχει ενταθεί τους τελευταίους μήνες. Σύλλογοι γονέων με δικά τους έξοδα προσφέρουν σάντουιτς σε παιδιά. «Κάτι τέτοιο συμβαίνει σε δυο δημοτικά της περιοχής όπου έχουν εντοπιστεί 6-7 παιδάκια με σοβαρότατο οικονομικό πρόβλημα. Επίσης μας λένε ότι στα κυλικεία υπάρχουν αρκετά "φέσια". Οι γονείς αδυνατούν πλέον να πληρώσουν.

Αυτά δεν αναφέρονται στις εγκυκλίους του υπουργείου Παιδείας. Ενδιαφέρονται μόνο για την αναπλήρωση των χαμένων ωρών. Μάλλον μας προετοιμάζουν για μια νέα Κατοχή», μας είπε ο Δημητρής Κοντός, αντιπρόεδρος της ΑΣΓΜΕ (Ανώτατη Συνομοσπονδία Γονέων Μαθητών Ελλάδας).

Ταυτόχρονα στα συσσίτια της Εκκλησίας έχουν προστεθεί 100 άτομα τους τελευταίους μήνες. «Μεταξύ τους πολλά παιδιά και οικογένειες», προσθέτει.

Σε ορισμένες περιοχές τα εκπαιδευτικά προγράμματα εκτός ωραρίου -για αγωγή υγείας, περιβαλλοντικά θέματα κ.ά.- θα συνεχιστούν και φέτος, παρά το γεγονός ότι οι δάσκαλοι δεν θα τα πληρωθούν ως υπερωριακή απασχόληση. «Τα παιδά το έχουν ανάγκη περισσότερο από ποτέ. Μάλιστα φέτος σκεφτόμαστε να κάνουμε πρόγραμμα για την ψυχική υγεία. Να τους δείξουμε πώς θα αντεπεξέλθουμε χωρίς να μας πάρει από κάτω», λέει καθηγητής σχολείου του Πειραιά.

Φαίνεται ότι η οργάνωση συσσιτίων και η δημιουργία κοινωνικών παντοπωλείων έχουν αρχίσει να απασχολούν σοβαρά τους συνδικαλιστικούς φορείς. Οπως σημειώνει ο Νίκος Ζούτσος, τέως πρόεδρος της Α' ΕΛΜΕ Δυτικής Αττικής, «η αρχή του αγώνα στην γερμανική Κατοχή, η πρώτη μέριμνα του ΕΑΜ ήταν τα συσσίτια. Δυστυχώς μας έφεραν στο σημείο να κάνουμε τέτοιους συνειρμούς. Της μόρφωσης όμως προηγείται η επιβίωση».

Κι ενώ αυτά καταγράφονται στας Αθήνας, χτες με λύπη μας διαβάσαμε και για τη δική μας περιοχή τα ακόλουθα:

http://www.e-igoumenitsa.gr/home/igoumenitsa/7009-2011-10-15-09-38-37.html

Ηγουμενίτσα: Μαθητής έκλεβε κρουασάν

και τα έτρωγε μέσα στο σούπερ μάρκετ!


Σάββατο, 15 Οκτώβριος 2011 12:38 Σοκόλης Νικόλαος

Μαθητής έκλεβε, επειδή δεν είχε να τα αγοράσει, κρουασάν από σούπερ μάρκετ της Ηγουμενίτσας και τα έτρωγε επί τόπου. Κρυβόταν σε μια γωνιά και φεύγοντας άφηνε το περιτύλιγμα. Το έκανε αρκετές φορές, ωσότου εντοπίστηκε από τις κάμερες ασφαλείας του σούπερ μάρκετ.

Βέβαια, δεν κινήθηκε καμία διαδικασία σε βάρος του, αφού οι υπεύθυνοι του καταστήματος αντιλήφθηκαν ότι ο μικρός πεινούσε και δεν είχε χρήματα να αγοράσει τα κρουασάν.

Λαϊκισμός και αυτό; Και παραπληροφόρηση της κοινής γνώμης;

Όλοι πια λένε ψέματα προσπαθώντας να προκαλέσουν με ακραίο τρόπο κλίμα ανασφάλειας;

Δεν ξέρω τι λένε όλοι οι άλλοι, κυρία Διαμαντοπούλου. Θα σου πω μονάχα τι επικρατεί στο δικό μου σπίτι. Πρέπει με 32,6 ευρώ την ημέρα να καλύψω όλα μου τα έξοδα, τόσα μου μένουν από το μισθό που μου δίνετε αν αφαιρέσω τα 300 ευρώ για ενοίκιο.

Να πληρώσω δηλαδή ρεύμα, νερό, τηλέφωνο, θέρμανση, φαγητό, βενζίνη, ασφάλιστρα, το νέο χαράτσι της εφορείας, ρούχα, γιατρούς, φάρμακα και όσα άλλα χρειάζεται ένας άνθρωπος σήμερα.

Θα το θεωρήσετε λαϊκισμό αν σας πω ότι δε μου φτάνουν και ήδη έχω κάνει δραματικές περικοπές στον τομέα διατροφή για να τα βγάλω πέρα;

Ευτυχώς δεν έχω παιδιά, ούτε υποχρεώσεις προς τρίτους. Ούτε και δάνεια.

Πέστε μου λοιπόν τώρα αν αυτό συμβαίνει σε ένα μόνιμο δημόσιο υπάλληλο που εργάζεται εδώ και 25 χρόνια και έχει και πέντε δεκάρες στην άκρη, τι μπορεί να συμβαίνει στο σπίτι των μαθητών μου που οι γονείς τους μου δηλώνουν ότι είναι άνεργοι;

Τι στις οικογένειες παιδιών που είναι μετανάστες από άλλες χώρες;

Αλλά και στις οικογένειες υπαλλήλων μονόμισθων και πιο χαμηλόμισθων από μένα;

Δεν έχετε λέτε στοιχεία ως υπουργείο. Για παιδιά που υποφέρουν από ασιτία. Μας τα ζητήσατε και δεν σας τα δώσαμε; Πώς να τα κοινοποιήσουμε από μόνοι μας χωρίς να κατηγορηθούμε για αποκάλυψη προσωπικών δεδομένων και ανάμειξη σε οικογενειακά θέματα και άλλα πολλά που τονίζουν οι νόμοι;

Πεινάμε, κυρία Διαμαντοπούλου. Κι εμείς και οι μαθητές μας και οι γέροντες συνταξιούχοι γονείς μας.

Αλλιώς δε θα κατεβαίναμε σε απεργία με τέτοιες άγριες περικοπές μισθών που μας κάνατε. Ναι, το "χαμένο" μεροκάματο της απεργίας μάς κάνει και βογκάμε. Αλλά δεν έχουμε άλλη επιλογή. Όχι μόνο γιατί άδειασε η δική μας τσέπη αλλά και γιατί ντρεπόμαστε τα μάτια των παιδιών. Τα βαθουλωμένα τους μάτια που δε χρειάζεται να είσαι γιατρός για να καταλάβεις τι φταίει.

Και ντρεπόμαστε όταν ζητάμε υπεύθυνη δήλωση για τις διδακτικές επισκέψεις και κάποια παιδάκια δε φέρνουν ποτέ θετική δήλωση.

Ντρεπόμαστε κι όταν βλέπουμε να μην έχουν τετράδιο να γράψουν ή άλλα απαραίτητα για τη σχολική εργασία που δεν τα παρέχει το σχολείο. Πχ χρώματα για ζωγραφική, γεωμετρικά όργανα, ψαλιδάκι, κόλλα κλπ.

Τα ξέχασα σπίτι, σου λένε. Κι εσύ κάνεις πως το πιστεύεις. Για να μην το προσβάλεις. Και μετά το βλέπεις στο διάλειμμα να περιφέρεται με άδεια χέρια και δεν τολμάς να ρωτήσεις αν ξέχασε και το σάντουιτς στο σπίτι.

Και βλέπεις ακόμη στο κυλικείο άλλα παιδάκια να ψωνίζουν και να γράφονται τα έξοδα στο τεφτέρι. Θέλει πολύ μυαλό να καταλάβεις τι συμβαίνει; Ή μήπως είναι δύσκολο στο υπουργείο να κάνει σχετική έρευνα; Να απαντήσει με στοιχεία τι ακριβώς γίνεται στα σχολεία;

Και να αποδείξετε ότι όλοι εμείς είμαστε τρελοί ή έχουμε σκοπιμότητες που τα λέμε;

Έρχεται χειμώνας, κυρία Διαμαντοπούλου. Και ήδη έχω πάρει την απόφαση να μην ανάψω καλοριφέρ στο σπίτι. Αδυνατώ να πληρώσω πετρέλαιο. Και στα δύσκολα θα δουλέψει σόμπα και τύλιγμα στις κουβέρτες. Κι ας είμαι υπάλληλος του δημοσίου και ας μην έχω υποχρεώσεις προς άλλους.

Στις οικογένειες τι θα συμβεί ετούτο το χειμώνα; Και στις οικογένειες των μισθωτών και πολύ περισσότερο στις οικογένειες των μεταναστών και των υποαπασχολούμενων και των ανέργων;

Λίγο πριν μου έλεγε συνάδελφος ότι μόλις προχτές έλεγε τι καλά που θα ήταν αν είχε 8 ευρώ!!! για να πάρει λίγο κρεατάκι για το παιδί της. Συνάδελφος. Εκπαιδευτικός...

Κι άλλοι πάλι στο σχολείο κάθονται αμίλητοι στο δράμα τους. Άνθρωποι που έκαναν το μεγάλο λάθος να πάρουν δάνειο για να βάλουν ένα κεραμίδι στο κεφάλι τους. Ούτε γι' αυτούς έχει στοιχεία το υπουργείο; Τι μισθό παίρνουν μετά τις περικοπές και με τις παρακρατήσεις για τα δάνεια;

Ή μήπως αγνοεί το υπουργείο τι συμβαίνει με τους αναπληρωτές και τους ωρομίσθιους και όλους εκείνους που εργάζονται στην εκπαίδευση με ελαστικές μορφές εργασίας; Πώς ζουν αυτοί οι εκπαιδευτικοί από τον Ιούνιο που τους απολύετε "αυτοδίκαια" μέχρι το φθινόπωρο που θα τους προσλάβετε πάλι; Αν κι εφόσον βεβαίως τους προσλάβετε. Και πότε... Κι ακόμη πότε θα τους πληρώσετε τα δεδουλευμένα. Ή μήπως το αγνοείτε κι αυτό, πως εργάζονται επί μήνες απλήρωτοι; Και πως παίρνουν ψίχουλα.

Ναι, πεινάμε, κυρία Διαμαντοπούλου. Και κάποιοι άλλοι δεν πεινούν απλά, λιμοκτονούν.

Και σαν να μη φτάνει αυτό, βλέπουμε και ευτραφείς κυρίους στην τηλεόραση να μας λένε ο ένας πως τα φάγαμε όλοι μαζί και ο άλλος πως πρέπει να σφίξουμε κι άλλο το ζωνάρι. Χρειάζεται να είσαι γιατρός για να καταλάβεις κι εδώ την αλήθεια;

Εγώ λέω πως χρειάζεται απλά να είσαι άνθρωπος. Τίποτε άλλο...

___________________________________________________________
Κάνω το επάγγελμα του ανθρώπου και το επάγγελμα του υπαλλήλου.
Δραματικά ασυμβίβαστα πράγματα. (Σεφέρης)
avatar
ΜΑΡΙΟΡΗ

Αριθμός μηνυμάτων : 5280
Εγγραφή : 13/01/2008

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: ΚΑΤΟΧΙΚΑ ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ ΠΕΙΝΑΣ ΚΑΙ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΗΣ ΘΕΣΠΡΩΤΙΑΣ

Δημοσίευση από ΜΑΡΙΟΡΗ Την / Το Τετ Νοε 16, 2011 8:26 am

Εις επίρρωσιν των ανωτέρω το δημοσίευμα που εντοπίσαμε στο ιστολόγιο Κάτοψη, του συγχωριανού Ηλία Μάκου:

http://www.katoci.com/2011/11/blog-post_14.html

Παιδιά στην Ελλάδα, λόγω κρίσης, δεν έχουν ούτε ένα πιάτο φαγητό"!

Τι λένε στελέχη της οργάνωσης "Γιατροί του Κόσμου"


Οι "Γιατροί του Κόσμο" συναντούν όλο και περισσότερα παιδιά, που δεν έχουν να φάνε. Η κατάσταση, όπως, λένε, είναι τραγική, αφού πολλοί γονείς δεν μπορούν να εξασφαλίσουν τα στοιχειώδη.

Και δεν πρόκειται για παιδιά αλλοδαπών, που θα μπορούσε να πει κανείς ότι δυσκολεύονται, εξαιτίας των ειδικών συνθηκών μετανάστευσης, κάτω από τις οποίες ζουν, αλλά για Ελληνόπουλα. Το πόσο αδυνατούν να τους προσφέρουν τροφή. Έτσι οι "Γιατροί του Κόσμου" κάνουν εκστρατεία τις ηµέρες αυτές για τη συλλογή τροφίµων και βασικών ειδών. Ξέρουν ότι ο κόσµος είναι δύσπιστος µε τις Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις, γι’ αυτό δεν ζητούν χρήµατα, αλλά είδη πρώτης ανάγκης.

___________________________________________________________
Κάνω το επάγγελμα του ανθρώπου και το επάγγελμα του υπαλλήλου.
Δραματικά ασυμβίβαστα πράγματα. (Σεφέρης)
avatar
ΜΑΡΙΟΡΗ

Αριθμός μηνυμάτων : 5280
Εγγραφή : 13/01/2008

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: ΚΑΤΟΧΙΚΑ ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ ΠΕΙΝΑΣ ΚΑΙ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΗΣ ΘΕΣΠΡΩΤΙΑΣ

Δημοσίευση από ΜΑΡΙΟΡΗ Την / Το Δευ Δεκ 12, 2011 2:13 pm

Σήμερα ο τηλεμαραθώνιος της Unicef για τα φτωχά και υποσιτιζόμενα παιδιά στον κόσμο.

Και οι Έλληνες πρέπει να δώσουν τον οβολό τους.

Μα την ίδια ώρα βλέπουν το φως της δημοσιότητας και άρθρα σαν αυτό στο Βήμα:

To άρθρο από το Βήμα για τα συσσίτια στα σχολεία

Ρεπορτάζ : Μάρνυ Παπαματθαίου
(από το Βήμα της Κυριακής)

Στην αρχή θεωρήθηκε λαϊκισµός. Στη συνέχεια δηµοσιογραφική υπερβολή. Τα στοιχεία ωστόσο είναι πλέον αµείλικτα. Το ένα περυσινό κρούσµα ασιτίας µαθητή σε σχολείο της πρωτεύουσας δεν έµεινε εκεί. Τέσσερα νέα κρούσµατα αποδεδειγµένης ασιτίας – ένα στο Ρέθυµνο της Κρήτης και τρία σε σχολεία της Αθήνας – καταγράφηκαν εφέτος, χωρίς φυσικά να µπορεί να υπολογιστεί ο «σκοτεινός» αριθµός εκείνων που αντιµετωπίζουν το πρόβληµα αλλά δεν το έχουν ακόµη εκδηλώσει. Μπροστά σε αυτή τη νέα πραγµατικότητα το υπουργείο Παιδείας αναλαµβάνει δράση. Τα «νέα συσσίτια» παίρνουν σύντοµα µορφή και φέρνουν στη µνήµη τη δεκαετία του ’60, όταν οι µαθητές έπιναν στα σχολεία τους γάλα σε σκόνη και έτρωγαν κίτρινο τυρί προκειµένου να τονωθεί η εύθραυστη υγεία τους.

Μια σύγχρονη µορφή συσσιτίων, µε τη µορφή µικρογευµάτων, θα προσφέρεται από τη νέα χρονιά στα σχολεία της χώρας, σε περιοχές όπου φοιτούν µεγάλα ποσοστά µαθητών από χαµηλότερα οικονοµικά στρώµατα, µετανάστες και Αθίγγανοι. Και βέβαια στις περιοχές του κέντρου της Αθήνας που στην πλειονότητά τους θα ενταχθούν στο σχετικό πρόγραµµα. Οι λεπτοµέρειες του προγράµµατος σχεδιάζονται αυτές τις ηµέρες.

Σύµφωνα µε τις πληροφορίες του «Βήµατος», το υπουργείο Παιδείας θα δίνει κουπόνια στους µαθητές περιοχών µε χαµηλούς οικονοµικούς και κοινωνικούς δείκτες και µε αυτά θα µπορούν να τρώνε στα κυλικεία των σχολείων. Τα κουπόνια θα είναι του επιπέδου των 2 ή 3 ευρώ, αλλά µε αυτά τα χρήµατα ένας µαθητής θα µπορεί να φάει ένα σάντουιτς και να πιει έναν χυµό ή γάλα στο σχολείο του.

Τα δεδοµένα των τελευταίων εβδοµάδων πάντως απέδειξαν ότι η επέµβαση του κράτους στο πρόβληµα είναι αναγκαία.

«Πριν από λίγες ηµέρες ένας µαθητής της Α΄ Γυµνασίου λιποθύµησε» εξοµολογείται στο «Βήµα» καθηγήτρια κεντρικού σχολείου στην περιοχή της Νίκαιας. «Δεν καταλάβαµε στην αρχή τι συµβαίνει. Νοµίζαµε ότι ήταν άρρωστος. Ωστόσο, όταν του δώσαµε µια πορτοκαλάδα, συνήλθε. Τελικά µας εξοµολογήθηκε ότι δεν είχε φάει τίποτε από το πρωί γιατί στο σπίτι δεν είχε γάλα. Ο πατέρας του µαθητή είναι από πέρυσι άνεργος αλλά δεν µπο ρέσαµε να τον ρωτήσουµε πολλά σεβόµενοι το πρόβληµά του και τη δυσκολία του να µας µιλήσει γι’ αυτό».

Οι περιοχές που ξεκινούν

Η σκηνή αυτή φαίνεται να επαναλαµβάνεται συχνά και µε τραγικό τρόπο στις σχολικές αυλές. Πολλοί εκπαιδευτικοί µιλούν πια για κρούσµατα ασιτίας στα σχολεία τους. Κάποιοι µάλιστα ήδη δραστηριοποιούνται σε επιτροπές και οµάδες που συγκροτούνται για να στηρίξουν τους µαθητές τους και να τους εξασφαλίσουν ρούχα ή τρόφιµα. Ωστόσο πρώτη φορά σχεδιάζεται έλεγχος του προβλήµατος σε κεντρικό επίπεδο.

Οι δράσεις του υπουργείου Παιδείας θα ενταχθούν στα προγράµµατα των Ζωνών Εκπαιδευτικής Προτεραιότητας (ΖΕΠ) που αφορούν τη στήριξη περιοχών µε µαθητές που έχουν ανάγκη κοινωνικής και εκπαιδευτικής στήριξης. Ηδη έχουν επιλεγεί νηπιαγωγεία και δηµοτικά στις περιοχές του Ταύρου, της πλατείας Βάθης, των Εξαρχείων, των Κάτω Πατησίων, των Αχαρνών, αλλά και σχολεία σε Μοσχάτο, Νίκαια, Ασπρόπυργο, Ζεφύρι και Αυλώνα για να ενταχθούν στο πρόγραµµα.

«Στόχος µας είναι να διασφαλίσουµε την ισότιµη ένταξη των µαθητών στο εκπαιδευτικό σύστηµα στις περιοχές µε χαµηλούς εκπαιδευτικούς και κοινωνικοοικονοµικούς δείκτες» λέει στο «Βήµα» η αρµόδια για θέµατα Πρωτοβάθµιας και ∆ευτεροβάθµιας Εκπαίδευσης υφυπουργός Παιδείας κυρία Εύη Χριστοφιλοπούλου. «Στην προσπάθεια αυτή το σχολείο αναλαµβάνει ενεργό ρόλο εποικοδοµητικής συνεργασίας µε τις οικογένειες και τους φορείς εκπαίδευσης της τοπικής κοινότητας. Ο ρόλος αυτός είναι πολυσχιδής και εδώ εντάσσεται η πρωτοβουλία για τη διανοµή µικρογευµάτων στα σχολεία ΖΕΠ γι’ αυτές ακριβώς τις περιοχές που το έχουν περισσότερο ανάγκη» συνεχίζει.

Ανήσυχοι δάσκαλοι και εθελοντές

Και οι κοινωνικές υπηρεσίες του ∆ήµου Αθηναίων έχουν δεχθεί αιτήµατα. Οπως ανέφερε η πρόεδρος του Βρεφοκοµείου Αθηνών και υπεύθυνη των δηµοτικών σταθµών κυρία Μαρία Ηλιοπούλου , τα µηνύµατα που παίρνει τον τελευταίο καιρό είναι πραγµατικά ανησυχητικά. «Ερχονται κάθε ηµέρα στο Βρεφοκοµείο αιτήµατα από διευθυντές δηµοτικών σχολείων από όλη την Αθήνα για να τους στείλουµε µερίδες φαγητού, καθώς πολλά παιδιά δεν φέρνουν τρόφιµα από το σπίτι σε όσα σχολεία είναι ολοήµερα. Δίνουµε µερίδες φαγητού σε 70 σχολεία κάθε ηµέρα. Ενα ποσοστό σχολείων µπορούµε να καλύψουµε αλλά σίγουρα όχι πάρα πολλά».

Στο ερώτηµα τι προτείνει για την αντιµετώπιση παρόµοιων προβληµάτων η κυρία Ηλιοπούλου τονίζει ότι πρέπει να υπάρξει ένας συντονισµός φορέων: «Για παράδειγµα, πολλά εστιατόρια στα οποία περισσεύει φαγητό θα µπορούσαν να το προσφέρουν. Πρέπει όµως να είµαστε σεµνοί και ταπεινοί στον τρόπο που βοηθάµε τους γύρω µας γιατί οι άνθρωποι έχουν αξιοπρέπεια».

«Τα κρούσµατα µαθητών που έρχονται στο σχολείο το πρωί και φεύγουν το µεσηµέρι χωρίς να έχουν φάει τίποτα ή δεν έχουν τα κατάλληλα παπούτσια για τη γυµναστική είναι καθηµερινά πλέον» λέει ο δάσκαλος σε σχολείο των Αµπελοκήπων κ. Δ. Μαργιόλης. «Αυτά δεν είναι παρά ακραία γεγονότα που αποτελούν την κορυφή του παγόβουνου σε µια κατάσταση που βιώνουµε καθηµερινά. Βλέπεις να σε κυκλώνει η εξαθλίωση ανθρώπων που ως χθες δεν διανοούνταν ότι δεν θα µπορούν να προσφέρουν στα παιδιά τους τα απαραίτητα είδη. Είναι καθήκον µας να βοηθήσουµε όλοι» καταλήγει.

τρεις επώνυμοι θυμούνται

Γάλα, κίτρινο τυρί και βούτυρο...

Ο συγγραφέας Γιάννης Ξανθούλης ανασύρει από τη µνήµη του σκηνές «συσσιτίων» από την παιδική του ηλικία. «Θυµάµαι γύρω στο ’54-’57 στα συσσίτια που γίνονταν στο σχολείο µας µάς έδιναν γάλα, ένα κίτρινο τυρί σαν ένταµ και ένα πολύ νόστιµο αυστριακό βούτυρο. Μας έδιναν οι γονείς µας ένα σακουλάκι µε το όνοµά µας που περιείχε και ένα κυπελλάκι και πηγαίναµε στο σχολείο µας. Το γάλα εκείνο ήταν πραγµατικά αηδιαστικό, εγώ δεν το έπινα, ούτε έτρωγα το τυρί, τα έδινα σε συµµαθητές µου, που µε τη σειρά τους τα έδιναν σε άλλους. Παίζαµε το σπασµένο τηλέφωνο µε το συσσίτιό µας...» σχολιάζει χαριτολογώντας.

Τα συσσίτια που πρόσφερε το κράτος ωστόσο σε περιόδους κρίσης είχαν σώσει και γενιές. «Εγώ επέζησα από τα συσσίτια στη διάρκεια της µεγάλης πείνας» εξοµολογείται ο επίτιµος πρόεδρος της Ν∆ κ. Κ. Μητσοτάκης. «Τα συσσίτια ήταν πολύ σηµαντική υπόθεση. Δεν πρέπει τα παιδιά να πεινούν και να υποσιτίζονται. Τώρα έχουν αρχίσει πάλι να λειτουργούν τα συσσίτια. Αρχισαν µάλιστα να λειτουργούν και στον στρατό. Συνέστησα ακόµη και στα ιδρύµατα να κάνουν το ίδιο. Και ιδρύµατα, όπως π.χ. το Ιδρυµα Νιάρχου, αλλάζουν πολιτική στην οικονοµική κρίση και δίνουν χρήµατα για στέγαση και σίτιση. Πρέπει να κινητοποιηθούν οι πάντες» αναφέρει ο κ. Μητσοτάκης.

«Στο δηµοτικό σχολείο της Καρυάς Λευκάδας µάς έστελνε τρόφιµα µια οργάνωση του ΟΗΕ. Γάλα σε σκόνη και ένα κίτρινο τυρί που πρώτη φορά φάγαµε και κολλούσε στα δόντια, το ολλανδικό» αναφέρει ο πρώην Πρόεδρος της Βουλής κ. Απ. Κακλαµάνης. «Εµείς προτιµούσαµε το άσπρο τυρί. Μας έδιναν και ψωµί µε σταφίδες. Το 1964 θυµάµαι, µε πρωθυπουργό τον Γεώργιο Παπανδρέου και υφυπουργό Παιδείας τον Λουκή Ακρίτα, εγκαινιάστηκε για πρώτη φορά στην Ελλάδα το πρωινό ρόφηµα του παιδιού και το µεσηµεριανό. Μας πήγαιναν όµως και κατασκήνωση και προσπαθούσαν µε τον καθαρό αέρα να τονώσουν την υγεία µας» θυµάται.

http://fimotro.blogspot.com/2011/12/blog-post_8288.html


___________________________________________________________
Κάνω το επάγγελμα του ανθρώπου και το επάγγελμα του υπαλλήλου.
Δραματικά ασυμβίβαστα πράγματα. (Σεφέρης)
avatar
ΜΑΡΙΟΡΗ

Αριθμός μηνυμάτων : 5280
Εγγραφή : 13/01/2008

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Επιστροφή στην κορυφή


 
Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτή
Δεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης