Πόσο κοστίζει το χαμένο μεροκάματο της απεργίας;

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Πήγαινε κάτω

Πόσο κοστίζει το χαμένο μεροκάματο της απεργίας;

Δημοσίευση από ΜΑΡΙΟΡΗ Την / Το Τετ Σεπ 12, 2012 5:53 am

Αν και υπάρχει κόσμος που πιστεύει ότι ο απεργός κάααααααθεται και παίρνει και το μεροκάματο, φυσικά και ισχύει το αντίθετο. Αυτός που απεργεί χάνει το μεροκάματο! Λογικό δεν είναι; Κι αν ήταν αλλιώς οι πρώτοι που θα απεργούσαν θα ήταν οι απεργοσπάστες. Που κάθε φορά κλαίγονται για τα χαμένα λεφτά και πόσο δύσκολα τα φέρνουν και άλλα που σπάνια και μόνο έχουν υπόσταση αληθινή, κυρίως αποτελούν φτηνές δικαιολογίες και μάλιστα από εκείνους που πραγματική οικονομική δυσκολία δεν αντιμετωπίζουν.

Πόσο όμως χάνει ο απεργός; Πόσο είναι το περίφημο χαμένο μεροκάματο; Αυτό που οι συνδικαλιστές προσπαθούν να μας πείσουν πως χαμένο δεν είναι και κερδίζουμε σε αξιοπρέπεια; άλλη μπαρούφα αυτή και με δεδομένο τον ευτελισμό των απεργιών, τα τζούφια συνθήματα και αιτήματα και τις ντουφεκιές στον αέρα ως προς τη στρατηγική τους και τη μορφή τους...

Εξαρτάται από το μισθό που παίρνει ο καθένας μας. Στη δική μου περίπτωση που συνήθως παίρνω γύρω στα 1416 ευρώ το μήνα, η μέρα απεργίας συνεπάγεται 83,5 ευρώ περικοπή.

Μέχρι πρότινος η απεργία κατέβαζε και το πενιχρό ποσό που παίρναμε για δώρο Χριστουγέννων κλπ. Τώρα που κόπηκαν τα δώρα, μειώθηκε και η χασούρα της απεργίας!!! Να και ένα καλό, τρομάρα μας...

Τα πράγματα λοιπόν είναι ξεκάθαρα και πολύ δύσκολα. Στις σημερινές συγκυρίες ο εργαζόμενος είναι κολλημένος στον τοίχο. Και η απεργία τινάζει τον προϋπολογισμό του σπιτιού στον αέρα. Ειδικά αν πρόκειται για ζευγάρι και αν έχουν και παιδιά. Πώς να απεργήσει ο άλλος όταν και με το μισθό που παίρνει είναι χρεωμένος ως το λαιμό;

Η εξουσία φυσικά και το ξέρει. Πού μας έχει φέρει. Και ξέρει πως όλα τα σκληρά μέτρα θα περάσουν αφού ο λαός θα αδυνατεί να ξεσηκωθεί. Τι τους συγκρατεί και δεν παίρνουν όλα τα μέτρα μαζί αλλά το πάνε λάου λάου; Το ο βρεγμένος τη βροχή... Φοβούνται ότι κάποια στιγμή ο κόσμος θα πιάσει τέτοιον πάτο που πλέον δε θα λογαριάζει χαμένα μεροκάματα. Αυτό τρέμουν.

Από την άλλη μεριά ο συνδικαλισμός ουδόλως ενδιαφέρεται να βρει κάποια λύση στο υπαρκτό πρόβλημα. Στις μορφές αγώνα. Που έχουν καταντήσει αφενός πέρα για πέρα αναποτελεσματικές και αφετέρου μπούμερανγκ για τους εργαζόμενους.

Πάντως πολλοί συνάδελφοι, με αφορμή και τη σημερινή απεργία, αναρωτιούνται αν όντως δεν υπάρχει τίποτε άλλο εκτός της απεργίας. Αν είμαστε καταδικασμένοι να μας λιώσουν και χωρίς να βγάλουμε κιχ...

Υπάρχει;

Εγώ λέω πως ναι. Και παράδειγμα αναφέρω τη χτεσινή συμβολική έστω κινητοποίηση αποκλεισμού της Διεύθυνσης Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Θεσπρωτίας από το Σύλλογο των Εκπαιδευτικών της Πρωτοβάθμιας του νομού.


Μια χούφτα κόσμος; Ε, ναι... μια χούφτα... Κι αυτό απογοητεύει χειρότερα και από το χαμένο μεροκάματο και από τη συμμετοχή σε ανόητες απεργίες. Αυτή η αδιαφορία του κόσμου να λάβει μέρος και σε μορφές πάλης που δεν κοστίζουν χαμένα μεροκάματα. Μόνο λίγο από το χρόνο σου χρειάζονται. Δεν έχουμε ούτε απ' αυτόν;;;;;

Βέβαια δεν είναι μόνο η αδιαφορία του κόσμου. Δεν είναι τόσο εύκολη η εξήγηση του φαινομένου. Όπως δεν είναι η θεωρία του χαμένου μεροκάματου η μόνη και πραγματική αιτία που γίνεται ο άλλος απεργοσπάστης. Και αν ήμουν σήμερα σε συνδικαλιστικό πόστο θα είχα χάσει τον ύπνο μου για να βρω και τη ρίζα του προβλήματος αλλά και το αντίδοτο στο κακό.

Αυτό χρωστάει να κάνει σήμερα ο συνδικαλισμός. Από κει να πιάσει το μίτο. Τι φταίει και ο κόσμος έχει "κάτσει". Του πέφτουν σαν χαλάζι τα νέα μέτρα και δεν αντιδρά. Αν μάλιστα μιλάμε για την κορυφή της πυραμίδας, τη ΓΣΕΕ και την ΑΔΕΔΥ, ακόμη και επιστημονικούς συμβούλους θα πρέπει να συμβουλευτούν. Δεν μπορεί ωρέ παιδιά να μας κάνουν τόσα και ο κόσμος να κάθεται σαν υπνωτισμένος και μαστουρωμένος. Κάποιο μυστικό θα υπάρχει να αλλάξει το σκηνικό. Και που όλοι πιστέψαμε ότι θα αλλάξει μετά την αυτοκτονία του συνταξιούχου στο Σύνταγμα πριν λίγους μήνες και τελικά η αλλαγή έγινε στη λάθος κατεύθυνση, με βροχή νέων αυτοκτονιών!

Θα περίμενα λοιπόν σήμερα, μέρα απεργίας, οι τίμιοι συνδικαλιστές αυτό τουλάχιστον να σκεφτούν. Πώς νιώθει ένας απεργός. Πώς νιώθει και ένας απεργοσπάστης. Και να οργανώσουν τουλάχιστον μια ανοιχτή συζήτηση με αυτό το θέμα. Το χαμένο μεροκάματο. Και τι κρύβεται πίσω από τη θεωρία του χαμένου μεροκάματου. Και να ψάξουμε τρόπους να ξορκίσουμε τη λαίλαπα αυτής της αφασίας του λαού και της νάρκης.

Αν το έκαναν, αν έστω και λίγο αξιοποιούσαν αυτή τη μέρα που δεν πήγαμε στη δουλειά, δε θα μιλούσα κι εγώ, η απεργός, για χαμένο μεροκάματο. Δεν το έκαναν όμως. Κι εγώ αισθάνομαι γελοία, γραφική, εξαπατημένη, κορόιδο και πολλά άλλα όμοια. Κι αισθάνομαι και τελείως βλάκας που άφησα 83,5 ευρώ να κάνουν φτερά. Σε μια εποχή που τσιγκουνεύομαι ακόμη και το μισό ευρώ...

Κι αυτό είναι το δικό μου αληθινό κόστος από το χαμένο μεροκάματο. Η καταρράκωση του ηθικού. Που δεν την επιβάλλει ο εργοδότης μας, αλλά το παραπαίον συνδικαλιστικό μας κίνημα. Να το καταλάβουμε αυτό. Όσοι τουλάχιστον επιμένουμε να ψάχνουμε έξοδο από το τούνελ και δεν είμαστε ντιπ για ντιπ χαμένοι στο μεγάλο σκοτάδι...

Πως πρωταρχικό μας χρέος σήμερα είναι να στήσουμε ένα αντάξιο των συνθηκών συνδικαλιστικό κίνημα. Με το άρρωστο και διεφθαρμένο και κομματοκρατούμενο δεν έχουμε καμιά ελπίδα. Όπως δεν έχουμε και καμιά ελπίδα αν παραιτηθούμε και βάλουμε την ουρά στα σκέλια.

Αυτό πρέπει να παλέψουμε προς τον κόσμο. Πως εδώ που φτάσαμε το μόνο που πραγματικά κινδυνεύουμε να χάσουμε αν πάρουμε τη ζωή μας στα χέρια μας, είναι οι αλυσίδες μας!!!!!!!!!

Προσέξτε. Δεν είπα να απεργήσουμε, δεν είπα γενικόλογα να αγωνιστούμε. Να πάρουμε τη ζωή μας στα χέρια μας! αυτό είπα. Να γίνουμε εμείς οι ίδιοι συνδικαλιστές και μπροστάρηδες. Όλοι! Και να στείλουμε μια για πάντα στον καιάδα την άκρως επικίνδυνη τακτική της ανάθεσης στους πέντε δέκα ψηφισμένους στα ΔΣ.

Το παράδειγμα το έδωσαν προχτές οι συνάδελφοι της Α' Αθήνας. Που άφησαν πίσω τους να σέρνεται η ΔΟΕ και ξεσηκώθηκαν μόνοι τους αναγκάζοντας το ΠΥΣΠΕ να κάνει πίσω:

http://www.live-pro.gr/

Το ΠΥΣΠΕ Α΄ Αθήνας ολοκλήρωσε σήμερα τις τοποθετήσεις όλων ανεξαιρέτως των δασκάλων σε σχολεία της διεύθυνσης. Η επιδίωξη των μηχανισμών του υπουργείου να μετακινήσουν υποχρεωτικά 100 δασκάλους σε άλλες διευθύνσεις αναχαιτίσθηκε, όπως και οι προσπάθειες για συμπτύξεις τμημάτων. Η εξέλιξη αυτή αποτελεί αναμφίβολα μια σημαντική νίκη του εκπαιδευτικού κινήματος και είναι αποτέλεσμα της πολυήμερης κινητοποίησης των Συλλόγων Π.Ε. και των εκπαιδευτικών από την προηγούμενη Τρίτη μέχρι σήμερα Κυριακή 9/9, στο χώρο του ΠΥΣΠΕ. Κινητοποίηση που είχε μαζικό, κινηματικό και μαχητικό χαρακτήρα και κορυφώθηκε με την κατάληψη της Παρασκευής.

Η νίκη αυτή, στους δύσκολους καιρούς της κρίσης, του μνημονίου και της αδιάκοπης επίθεσης συγκυβέρνησης – Ε.Ε. – ΔΝΤ στα δικαιώματά μας, στέλνει το μήνυμα ότι η συλλογικότητα, ο αγώνας, η αντίσταση, η αλληλεγγύη και η αξιοπρέπεια μπορούν να έχουν άμεσα αποτελέσματα στις ζωές των εργαζομένων. Στέλνει ακόμα το μήνυμα ότι οι μάχες δεν κερδίζονται με αντιπαράθεση διΆ αντιπροσώπων αλλά με τη μαζική, ζωντανή και διαρκή συμμετοχή των εκπαιδευτικών/εργαζομένων της βάσης.

Καλούμε τους εκπαιδευτικούς σε συνεχή επαγρύπνηση για τα ζητήματα των τοποθετήσεων, των συμπτύξεων και συνολικά των εργασιακών μας δικαιωμάτων. Καλούμε επίσης τους συναδέλφους που τοποθετήθηκαν, να ελέγξουν την τοποθέτησή τους, διεκδικώντας και τη δημοσιοποίηση όλων των στοιχείων. Σε περίπτωση που διαπιστωθεί πρόβλημα να προχωρήσουν σε ενστάσεις και να ενημερώσουν τους Συλλόγους τους.

ΟΙ ΣΥΛΛΟΓΟΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ Π.Ε. «Α΄ ΑΘΗΝΩΝ», «Ο ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ», «Ο ΠΑΡΘΕΝΩΝΑΣ»

Και από τη φίλη Ντίνα Ρέππα παραθέτω το εξής σχόλιο για τη σημαντική αυτή νίκη των εργαζομένων:

Μια ακόμα ακύρωση για το υπουργείο παιδείας και τον Κουμέντο. Τοποθετήθηκαν τελικά όλοι και ανακοινώθηκαν δημόσια οι τοποθετήσεις! Αποτέλεσμα της Μαζικής κατάληψης στο ΑΠΥΣΠΕ από τους εκπαιδευτικούς! Τίποτα δε θα κερδίζαμε χωρίς τη μαχητική και μαζική παρουσία των συναδέλφων!!! Η ΔΟΕ όπως πάντα έκανε το διαχειριστικό της καθήκον. Καμιά πραγματική κινητοποίηση από τη μεριά της. Ποιος σας είπε, ρε μάγκες, ότι τα συνδικάτα είναι για μόστρα, συναντήσεις και φωτο; Ευτυχώς, υπήρχε η απειλή δεκάδων συναδέλφων και των συλλόγων που έκαναν πανκινητοποίηση, που μια βδομάδα τώρα δεν άφησαν σε ησυχία, διευθύνσεις, συνεδριάσεις ΠΥΣΠΕ, δηλώνοντας καθαρά και δυνατά ότι ΔΕΝ ΥΠΟΧΩΡΟΥΜΕ!!! Έτσι, ΥΠΟΧΩΡΗΣΑΝ ΑΥΤΟΙ!

Έτσι υποχώρησαν αυτοί!!!!!!!!!

Αυτή είναι η λύση!!!!

Δε χρειάστηκε απεργία εκεί. Κινητοποίηση των συναδέλφων χρειάστηκε. Να βγουν όλοι στο δρόμο. Να φωνάξουν, να διεκδικήσουν, να απαιτήσουν το δίκιο τους.

Και δίχως να χάσουν ούτε ευρώ!!!

Δεν μπορούσε να γίνει αυτό και στη Θεσπρωτία για τα προβλήματα που μας ταλανίζουν;

Δεν μπορούσε ο σύλλογος των εκπαιδευτικών να βρει τον τρόπο να πιέσει για λύσεις;

Τα σχολεία ξεκίνησαν χτες. Τα περισσότερα με μεγάλες ελλείψεις προσωπικού. Κυρίως στις ειδικότητες. Παράδειγμα το 2ο δημοτικό της Ηγουμενίτσας που χτες στον αγιασμό δεν είχε ούτε γυμναστή, ούτε Αγγλικών, ούτε μουσικό, ούτε βεβαίως βεβαίως Γερμανικών.

Κι ακόμη κενές παραμένουν οι θέσεις καθαριστριών καθώς δεν έχει ολοκληρωθεί η διαδικασία πρόσληψης.

Επίσης δεν εκτελούνται τα μαθητικά δρομολόγια. Και σε σχολεία που αποτελούν σχολικά κέντρα και συγκεντρώνουν μαθητές από μακρινές αποστάσεις οι γονείς είναι σε απόγνωση.

Όλα αυτά δεν ήταν αρκετά ώστε τη μέρα της απεργίας ο σύλλογος των εκπαιδευτικών να απευθύνει κάλεσμα σε εκπαιδευτικούς και γονείς όχι μόνο για συγκέντρωση αλλά και για σύσκεψη και συζήτηση πάνω στα καυτά προβλήματα της παιδείας;

Δεν ήταν λόγος να φτιάξει ομάδες με τους λίγους έστω απεργούς και να περάσει από τα σχολεία της δευτεροβάθμιας που δεν απεργούσαν, είχαν μόνο τρίωρη στάση εργασίας, να συζητήσει και να ενημερώσει και να ανταλλάξει απόψεις με τους συναδέλφους της μέσης εκπαίδευσης; Κάτι να κινηθεί βρε αδερφέ...

Κι αν αυτά είναι ψιλά γράμματα, και δεν τα σκέφτηκαν, ούτε κι εγώ τα πρότεινα και άρα εκ των υστέρων τι τα λες, το λιγότερο που περιμέναμε σήμερα ήταν να γίνει η συγκέντρωση στην πλατεία Δημαρχείου που μας υποσχέθηκαν!!!!!! Και πήγαμε εκεί και δε βρήκαμε κανέναν... εκεί που μας έλεγαν ότι θα είναι το πανό του συλλόγου και τουλάχιστον το ΔΣ... Τίποτε όμως!

Να μη θεωρώ λοιπόν χαμένο το μεροκάματο;;;;; Να μη θεωρώ πως έκανα μια τρύπα στο νερό;;;;

___________________________________________________________
Κάνω το επάγγελμα του ανθρώπου και το επάγγελμα του υπαλλήλου.
Δραματικά ασυμβίβαστα πράγματα. (Σεφέρης)
avatar
ΜΑΡΙΟΡΗ

Αριθμός μηνυμάτων : 5286
Εγγραφή : 13/01/2008

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Επιστροφή στην κορυφή


 
Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτή
Δεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης