ΤΗΣ ΠΛΑΤΑΡΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΝΟΙΞΗΣ

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Πήγαινε κάτω

ΤΗΣ ΠΛΑΤΑΡΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΝΟΙΞΗΣ

Δημοσίευση από ΜΑΡΙΟΡΗ Την / Το Τρι Μαρ 13, 2012 12:05 pm


Εις αντίδρασιν. Της άνοιξης που δε λέει να έρθει. Τουλάχιστον κάποια δεντράκια άνθισαν. Λιγοστά κι αυτά. Μοναχικές φωνές μέσα στη βαρυχειμωνιά την έξω και τη μέσα.


Ανόρεχτη και η φωτογράφιση. Με το ζόρι σχεδόν να πατάω το "κλακ" και να αναρωτιέμαι "τι κάνω τώρα";


και γιατί μπρος σε τέτοια ομορφιά μαύρη μένει η καρδιά και κατασκότεινη η σκέψη.


Η φιλενάδα μου λέει να μην απομονώνομαι όταν με παίρνει αποκάτω. Μα το πρόβλημα είναι ακριβώς που δεν απομονώνομαι. Και έρχομαι σε επαφή με την απόλυτη τη δυστυχία.


Ήταν εκείνο το κορίτσι σήμερα. Το διάφανο. Με τα χεράκια του οικοδόμου... Την άκουγα να μου μιλάει. Για τη δουλειά που έχασε. Δουλειά με 500 ευρώ... Και πάει κι αυτή. Και για το σπιτάκι που χτίστηκε με νύχια και με δόντια. Κι ακόμη δεν έχει ντουλάπια. Δεν έχει τίποτε πέρα από τα απαραίτητα. Και τα ρούχα σε κούτες μέσα. Και παιδιά τρία. Να μεγαλώσουν. Να σπουδάσουν. Να φάνε, να ντυθούν.


Δυο κούκλες και ένα αρκουδάκι. Υπάρχουν σήμερα παιδιά που έχουν μόνο δυο κούκλες και ένα αρκουδάκι; Και όμως υπάρχουν. Άντε εσύ μετά να πας βόλτα στας εξοχάς και να βλέπεις τα λουλούδια και να μη ματώνει η ψυχή σου...

___________________________________________________________
Κάνω το επάγγελμα του ανθρώπου και το επάγγελμα του υπαλλήλου.
Δραματικά ασυμβίβαστα πράγματα. (Σεφέρης)
avatar
ΜΑΡΙΟΡΗ

Αριθμός μηνυμάτων : 5284
Εγγραφή : 13/01/2008

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Επιστροφή στην κορυφή


 
Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτή
Δεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης